پخش زنده
امروز: -
کریم بیانی، مدیر دوبلاژ و صداپیشه پیشکسوت، با تشریح دلایل ماندگاری کاراکترهای خاطرهساز و بزرگداشت مرحوم محمد یاراحمدی، تأکید کرد که دوبله اساساً بر پایه عشق هنری بنا شده و شبیهسازیهای دیجیتال هرگز قادر به بازسازی لحن، احساس و روح خلاقانه گویندگان برجسته نخواهند بود.
به گزارش خبرگزاری صدا و سیما ، کریم بیانی مدیر دوبلاژ و صداپیشه با حضور در استودیوی شبکه خبر ، در خصوص تفاوتهای دوبله پویانمایی و فیلمهای رئال گفت: کار در حوزه پویانمایی کاملاً متفاوت و دشوارتر است؛ چرا که ما با حساسترین قشر جامعه یعنی کودکان و نوجوانان طرف هستیم و همین مسئله حساسیت کار را بالا میبرد. ادبیات کودک و دایره واژگانی که برای این رده سنی استفاده میشود محدودتر است، اما کارکردن با همین محدودیت دقت بیشتری میطلبد.
وی ادامه داد: مترجم و مدیر دوبلاژ باید جملات را در همین چارچوب بهگونهای بازنویسی کنند که برای کودک قابلفهم و جذاب باشد و به همین دلیل، دوبله پویانمایی باید حساسترین بخش این هنر محسوب شود.
بیانی درباره برخی گلایهها مبنی بر جدی گرفته نشدن دوبله کارتون توسط پیشکسوتان گفت: من با این دیدگاه موافق نیستم. برای نمونه، مرحوم استاد اسماعیلی بهترین و ماندگارترین نقشها را در پویانماییها گفتند.
در عین حال، هنرمندان بزرگی مانند خانم امیریان و آقای نصر که تخصص اصلیشان کار کودک است، میان مردم بسیار شناختهشدهتر هستند و صدای آنها در حافظه جمعی جامعه ثبت شده است.
بیانی در خصوص ضرورت صداسازی و خلق تیپهای صوتی در پویانمایی گفت: صداسازی با توجه به ویژگیهای ظاهری و شخصیتی کاراکتر انجام میشود.
البته امروز بسیاری از کارها به سمت صدای رئال پیش رفتهاند و در آثار کودک نیز ، مگر در مواردی کاراکترهای خیلی خاص و فانتزی ـ معمولاً از صدای طبیعی خود گوینده استفاده میشود؛ هرچند من شخصاً به واسطه خاطرات دوران کودکیام، به صدای تیپ و ساختهشده علاقه بیشتری دارم.
بیانی درباره نحوه خلق صدای شخصیت محبوب «باباسفنجی» گفت: فصل اول این پویانمایی در سال ۱۳۸۳ در سازمان صداوسیما دوبله شد.
ابتدا قرار نبود من این نقش را بگویم و قرار بود نقش پاتریک به من سپرده شود، با این حال به دلیل مشکلی که برای همکار عزیزمان پیش آمد، این مسئولیت به من واگذار شد.
باباسفنجی صدایی بسیار تیز دارد که مثل راه رفتن روی لبه تیغ است؛ صدا باید طوری طراحی میشد که در عین جذابیت، گوش مخاطب را آزار ندهد.
خوشبختانه با تلاش گروهی همکاران از جمله آقای شفیع در نقش پاتریک و آقایان منوچهری و فتحاللهی در سایر نقشها، این کار با استقبال روبهرو شد.
بیانی در خصوص عوامل موفقیت این اثر و ماندگاری آن گفت: دوبله سمبل عشق است و کسی که در این حرفه دوام میآورد، عاشق کارش است. آن زمان ما یک گروه جوان، پرانرژی و سرشار از انگیزه بودیم و تمام توان خود را روی کار گذاشتیم. راز موفقیت باباسفنجی همین کار گروهی و عشق محض به کار بود.
بیانی درباره مدیریت دوبلاژ آثاری، چون «پاندای کونگفوکار»، «من نفرتانگیز» و «لونی تونز» و کاراکترهای محبوب خود گفت: من همه این نقشها را دوست دارم، اما کاراکتر «بابا شلهپز» در پاندای کونگفوکار را بیشتر میپسندم؛ زیرا علاوه بر گویندگی این نقش، مدیریت دوبلاژ اثر را نیز بر عهده داشتم.
در پروژه «من نفرتانگیز» نیز علاوه بر مدیریت دوبلاژ، نقش آقای نفاریو را گفتم و به نظر من هنر امری سلیقهای است و مخاطب حق دارد انتخاب کند کدام نسخه دوبلهشده از یک اثر را بیشتر میپسندد.
بیانی در خصوص افت کیفیت و انحراف برخی دوبلههای خارج از سازمان گفت: ما در واحد دوبله سازمان از تمام وجود مایه میگذاریم. کارهایی نظیر «آتشنشانهای فضایی» و «اندرویدیها» با حضور بهترین گویندگان انجام شد و در ترجمه و انتخاب صداها حساسیت شدیدی به خرج دادیم. وقتی مسئولیت مدیریت دوبلاژ را بر عهده داری، شب و روز خود را میگذاری تا بهترین خروجی حاصل شود.
بیانی درباره تمایل شخصیاش به مدیریت دوبلاژ نسبت به گویندگی گفت: من از همان ابتدای ورود به این حرفه، عاشق مدیریت دوبلاژ بودم؛ زیرا در نهایت اثر با نام مدیر دوبلاژ هویت مییابد و این مسئولیت برای من جذابیت زیادی دارد.
بیانی در خصوص درگذشت پیشکسوتان دوبله و فقدان استاد محمد یاراحمدی گفت: جای خالی اساتیدی، چون آقای مظفری، آقای روکاسیان ، خانم امیریان، خانم شکوفنده و استاد محمد یاراحمدی که به تازگی از میان ما رفتند، به شدت احساس میشود.
وی افزود : نسل قدیم دوبله در شرایط ویژهای تربیت شده بودند که جایگزینی آنها بسیار دشوار است؛ اگرچه جوانان بااستعدادی نیز وارد کار شدهاند که جایگاه خود را پیدا خواهند کرد.
بیانی در خصوص تهدید هوش مصنوعی برای آینده صنعت دوبله گفت: نمیتوان با قاطعیت اظهارنظر کرد؛ فناوری با سرعت عجیبی در حال پیشرفت است. امروز حتی از شبیهسازی صدای اساتیدی، چون مرحوم عرفانی و مرحوم اسماعیلی صحبت میشود.
با این حال، هوش مصنوعی شاید بتواند ۳۰ درصد جنس صدا را شبیهسازی کند، اما ۷۰ درصد مابقی که شامل لحن، تکنیکهای گویندگی، تأکیدها و فشار روی کلمات است، در کنترل ماشین نیست.
بیانی درباره شبیهسازی صدای اساتیدی، چون سعید مظفری با فناوریهای جدید گفت: جذابیت بازیگرانی مثل جکی چان برای ما به خاطر گویندگی هنرمندانه آقای مظفری است.
هوش مصنوعی ممکن است صدای ایشان را تقلید کند، اما «گویندگیِ» ایشان و آن احساس خاص هرگز تکرار نخواهد شد.
مرحوم عرفانی نیز برای هر کاراکتر لحن متفاوتی خلق میکردند که خارج از توان هوش مصنوعی است؛ چرا که فناوری فاقد روح و احساس است.
بیانی در پایان در خصوص شرایط ورود و ماندگاری جوانان در عرصه دوبله گفت: مسیر ورود بسته نیست و سال گذشته نیز حدود ۵۰ تا ۶۰ نیروی جدید پذیرفته شدند، اما ماندن در این کار بسیار سخت است و نیاز به عشق واقعی دارد.
برای ورود به دوبله، نیازی به داشتن صدای عجیب و خاص نیست؛ اتفاقاً صدای «سالم» که حروف را درست ادا کند، ارزش بیشتری دارد؛ زیرا صدای بیش از حد خاص، تمرکز مخاطب را از اثر پرت میکند.